δι-όμνῡμι

δι-όμνῡμι (s. ὄμνυμι), (vollständig. feierlich) schwören; ὅρκον Soph. Tr. 354; absol., διομώμοκα Lycurg. 127; Philostr.; – sonst nur im med.; Soph. Tr. 377 Ai. 1212; häufig in Prosa, Plat. Apol. 27 c; bes. bei den Rednern; τοὺς ϑεούς, bei den Göttern, Din. 1, 47; bes. vom öffentlichen u. gerichtlichen Eid, ὅρκον Lys. 3, 1; vgl. 10, 12; ὑπέρ τινος, Antiph. 1, 28. 5. 11; ἐν τῷ δήμῳ διωμόσατο, μὴ εἶναι ἑαυτῷ ἐφόδια Dem. 49, 67; καὶ μαρτυρεῖν 57, 22. 39. Auch Sp., wie Plut., διωμόσατο τὸν Ῥωμύλον ἰδεῖν Num. 2.


http://www.zeno.org/Pape-1880.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • JURAMENTUM — in iudiciis et actionrbus, apud omnes semper gentes, cum circalitigantes, tum circa testes, non exigui usûs fuit: Unde Arist. μετα θείας παραλήφεως φάσις ἀναποδεικτος, cum divina sibi assumptione Dictio non demonstrabilis, Rhetoric. ad Alex.c. 18 …   Hofmann J. Lexicon universale

  • κατώμοτος — κατώμοτος, ον (Α) (για όρκο) αυτός που δίνεται για βεβαίωση. [ΕΤΥΜΟΛ. < κατ(α) * + ώμοτος (< ὄμνυμι, πρβλ. δι ώμοτος, επ ώμοτος] …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”