adversatio


adversatio

adversātio, ōnis, f. (adversor), I) die zankende Gegenrede, Plur., Sen. de ira 1, 4, 3 H. (Gertz liest aversiones). Hilar. trinit. 4, 41. – II) der Gegensatz, Tert. adv. gnost. 5 u.a.


http://www.zeno.org/Georges-1913. 1806–1895.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • ԸՆԴԴԻՄԱԿԱՅՈՒԹԻՒՆ — ( ) NBH 1 0768 Chronological Sequence: 6c գ. ἕνστασις adversatio, argumentum ad refellendum adversarium Ընդդէմ կալն. պնդելն զիւր բան՝ եղծմամբ բանից հակառակորդին. *Պատահեմ ձեզ Ընդդիմակայութեամբ: Եւ է ընդդիմակայութեան գործ, եւ այլն. Սահմ. ՟Ա: (ուր… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.